عبدالحسین میرزا فرمانفرما مردی زیرک باهوش در تاریخ ایرن
فرمانفرما در جریان نهضت مشروطیت خود را به آزادیخواهان نزدیک نمود. پس از صدور فرمان مشروطیت در کابینه موقت وزیر افخم وزیر دادگستری شد و این سمت را در کابینه بعدی به ریاست میرزا علی اصغرخان اتابک حفظ نمود.
از مأموریتهای جنگی فرمانفرما میتوان به دفع تجاوز قوای عثمانی به مرزهای ایران و نیز دفع فتنه سالارالدوله در کردستان و کرمانشاه در زمان سلطنت محمدعلی شاه اشاره نمود.
فرمانفرما در دوره اول قانونگذاری به ریاست وزرایی میرزا سلطانعلی خان وزیر افخم به وزارت عدلیه منصوب شد. در دوره فترت میان دوره اول و دوم قانونگذاری وی در کابینه میرزاابوالقاسم خان ناصرالملک همدانی عهده دار پست وزارت داخله بود و این سمت را در کابینه بعد یعنی در زمان ریاست وزرایی جوادخان سعدالدوله حفظ نمود. پس از فتح تهران و فرار محمدعلی شاه، محمدولی خان تنکابنی تشکیل کابینه داد و در این کابینه فرمانفرما عهده دار پس وزارت عدلیه بود. این کابینه در زمان احمدشاه تشکیل شد. در کابینه دوم محمدولی خان تنکابنی، فرمانفرما همچنان عهده دار پست وزارت عدلیه بود.
در دوره دوم قانونگذاری در کابینههای اول و دوم میرزا حسن خان مستوفی الممالک، فرمانفرما عهده دار پست وزارت جنگ بود. در دوره سوم قانونگذاری که عبدالمجید میرزا عین الدوله، داماد مظفرالدین شاه تشکیل کابینه داد فرمانفرما به وزارت داخله منصوب شد.
سرانجام در زمان فترت میان دوره سوم و چهارم مجلس شورای ملی عبدالحسین میرزا فرمانفرما کابینه خود را تشکیل داد. این کابینه بیش از یک ماه و نیم دوام نداشت و در آن فرمانفرما، علاوه بر ریاست وزرایی عهده دار پس وزارت داخله نیز بود. پس از سقوط کابینه فرمانفرما، سپهدار اعظم مأموریت یافت تا کابینه خود را تشکیل دهد.
در کودتای ۱۲۹۹ فرمانفرما و دو پسرش نصرت الدوله و سالارلشکر به دستور سید ضیاء الدین طباطبائی به زندان افتادند. فرمانفرما برای سیدضیاء پیشکشی قابل ملاحظهای فرستاد و در مقابل سیدضیاء قول داد که آنها را نخواهد کشت.
بعد از حکومت صد روز سید ضیاء و در زمان ریاست وزرایی قوام الدوله زندانیان کابینه سیدضیاء آزاد شدند و فرمانفرما با شمّ سیاسی خاصی که داشت توجه خود را به سردارسپه، وزیر جنگ که سابقا رئیس قراولان منزل او بود، معطوف نمود و از آن تاریخ ظاهراً در زمره دوستان رضاخان قرار گرفت. منوچهر فرمانفرمائیان در خاطرات خود (خون و نفت)سوابق آشنایی رضاخان و پدرش را به ساله پیش از آن بازگردانده و رضا ماکسیم را یکی از تفنگچیهای پدرش میداند و عکسی را نیز در تائید ادعای خود ارائه میدهد. فرمانفرا مقادیر شایان توجهی از اراضی خود را به رضاخان بخشید و سردار سپه نیز در مقابل دو تن از فرزندان فرمانفرما را (محمدعلی میرزا و عباس میرزا) به وکالت مجلس شورای ملی رساند و نصرت الدوله فرزند دیگر وی را به وزارت رساند. عبدالحسین میرزا فرمانفرما دارای شخصیت منحصر به فردی بود. وی چه در زندگی داخلی، چه در جمع آوری مال و ثروت و چه در مشاغل راه افراط پیموده و یکی از ملاکین معتبر ایران بود. وی املاک وسیعی در آذربایجان، کرمانشاه، کردستان، فارس، کرمان، کرج و تهران داشت.
عبدالحسین میرزا فرمانفرما در دوران قاجار هر لقب و هر سمت که به دست آورد، دیگر از ید قدرت وی خارج نشد. همچنان که لقب فرمانفرما، که تا قبل از عبدالحسین میرزا گردشی بود اما با او ماند تا لقب برافتاد و شد نام خانوادگی اش. همین طور القاب دیگر مانند نصرت الدوله و سالار لشکر که از وی به پسرانش رسید و باز از خانواده وی خارج نشد. قدرت محلی هم همین طور بود. وی در هر چا حکومت [ استانداری] میگرفت چندان زمین و ده میخرید که نفوذش در آن جا تمام شدنی نبود هر کس میخواهد حاکم باشد.
فرمانفرما تا سال ۱۳۱۵ زندگی محتاطانهای داشت و با دقت به کارهای املاک خود رسیدگی میکرد تا اینکه فرزندش نصرت الدوله دستگیر و به زندان سمنان منتقل شد و بعد از چندی خبر مرگ او را به فرمانفرما دادند مرگ نصرت الدوله تأثیر بدی در روحیه فرمانفرما داشت. سرانجام فرمانفرما، پس از اینکه رضا شاه پیغام فرستاده بود «املاک کرمانشاه، همدان و اسدآباد را به دفتر اختصاصی بدهید» بر اثر سکته در سال ۱۳۱۸ش در ۸۸ سالگی درگذشت و وی را در صحن حضرت عبدالعظیم به خاک سپردند.
او از همسران متعدد خود صاحب ۳۶ فرزند شد که اغلب آنان به مناسب و مدارج عالی رسیدند و با خانوادههای صاحب نام ازدواج کردند. تعدادی از معروفترین فرزندان او عبارتاند از: نصرت الدوله فیروز، سالارلشکر، مریم فیروز، ستاره فرمانفرمائیان(sattare)، منوچهر فرمانفرمائیان، خداداد فرمانفرمائیان، دکتر صبار فرمانفرمائیان، عبدالعزیز فرمانفرمائیان
عبدالحسین میرزا فرمانفرما پس از روی کار آمدن سلسله پهلوی به تدریج ثروت و نفوذ سیاسی خود را از دست داد. ثروت پایدار او فرزندان تحصیلکردهای بود که تحت نظارت او تربیت شدند و شهرت و نفوذ خاندان فرمانفرما را در دوره پهلوی دوم تجدید کردند. خانوادههای فیروز و فرمانفرمائیان منسوب به او هستند.
او به غیر از ناصرالدین شاه و سر شاپور ریپورتر، احتمالاً جزء معدود ایرانیانی است که نشان بند جوراب انگلستان را دریافت نمودهاست.
ازنکات بسیار جالب و مرموز زندگی وی، دوستی و صمیمیت و رفت و آمد مکرر مدرس با وی میباشد. این مطلب را به کرات فرزندان او مانند ستاره (SATTARE)، مریم فیروز، نصرت الدوله و منوچهر در خاطرات خود ذکر کردهاند.